Articles

Affichage des articles du 2007

De secreto medicinali

Septimanis citius praetereuntibus, dies Martis novus mihi minatur in eâ popinâ sedenti ubi libellum istum componere soleo. Hodie tamen tempus, ut dicam, ex conscientiâ fugit, nec mihi praesto fuit ulla materia disserendi! Nihilominus vobis recentem animi motum fatebor...
Citra menses II, Francogallicis magistris, vacare anno proximo cupientibus, poscendum erit ut cessatione laborandi temporariâ fruantur. Uterque sine morâ petitionem misimus ut, liberati ex officiis, in Islandiam transiremus.
Forsan vero nescitis filium meum, maiorem natu, levi debilitate animi laborare atque ob id in scholâ aptiore studêre. Parentes autem in Francogalliâ talem docendi vacationem iure adipisci possunt eâ condicione ut liberi quâdam infirmitate laborent. Addam quoque quod quamdiu vacatur, tamdiu nulla pecunia accipitur.
Quâre Rectori scholastico diploma publicum misi quo filius meus in scholâ aptiore inscriptus esse probaretur. Paucos post dies mihi responsum est ut diploma medicinale insuper adiungerem qu…

Pro tantâ civilitate

Image
Cum per partes septentrionales Islandiae vehiculo conducticio circumveheremur, caelum subito imbre obumbrari coeptum est. Paulo post homines duos in tantâ pluviâ conspeximus qui praeter viam raedariam aegre progrediebantur eosque in vehiculum recipere non dubitavimus. Nobiscum sedentes explanavere se Hispanos esse ac per Islandiam pedibus iter facere. Ut primum tempestas remissa est, gratiis actis redditisque mutuis salutibus secessimus hi ad septentrionem, nos ad occidentem. At cum Husavik adiimus, ablatis e sedibus posticis sarcinis, animadvertimus unum e convectorum ibi saccum amisisse. Intus diploma personale pluresque chartas pretiosissimas invenimus.

Extemplo ad vigiles civiles ruimus haec omnia tradituri, nec, ut vera dicam, credebamus convectorem nostrum prius repertum iri quam conaretur ut insulam relinqueret... Nec satis repetam quam Islandia regio non modo parva sed egregia quoque sit: cum pararemus in Francogalliam redire ac diem ultimum eius mirabilis peregrinationis teren…

Quam ob rem lingua Islandica aequalitati utriusque sexûs faveat.

Nobis emigraturis magnae curae est linguam Islandicam discere. Idcirco libris utimur quibus cotidie studemus, ac, ab initio anni scholastici, ne unam quidem lectionem omisimus. Praeter necessitatem laboris illic inveniendi altera causa studii nostri facile reperiri potest: philologi sane novam materiam linguisticam explorare gaudent... Aliquid novissime compertum vobis ostendere cupio.
Etsi sectator feminismi non esse videor cui alioquin non obsto, tamen offensam haud parvam a pueritiâ ex eâ lege grammaticâ concepi unde, in nonnullis linguis romanis, cum nomina masculina feminaque unâ coeant, adiectiva flexioni masculinae subigantur.
At nihil simile in Islandico invenietis ubi adiectiva vel pronomina in coniunctione feminini masculinique generi neutri cogi solent!
An haec partim sit causa reperienda cur nationes Nordicae citius quam nostrae ad aequalitatem virorum mulierumque progrediantur?
Valete!

Cur silentio longiore erga vos abutar.

Image
Diu, immo vero diutius, procul a vobis remansi! Certe, nuper, sicut plerisque magistris, mihi fuerunt cognoscendi discipuli novi: me tamen decet fateri proniorem in negligenda officia fieri cum totus in scholasticis arripiar.
At aliquid novi hoc anno evenit quo tempus omne mihi subripiatur: consilium grave ac, ut dicam, quâdam vesaniâ promotum concepimus.
Proximo anno Francogalliam relinquemus ut in Islandiam migremus... Totum enim per mensem septembrem formositate eius regionis penitus commoti, aestimare coepimus quantum nos in Francogalliâ manêre taederet! Laboris studium, amor urbis nostrae, quodcumque dilexeramus, subito nullius pretii fiebat. Dum haec meditamur, glacie crateribusque vocabamur, quibus etiamnunc tantumdem attrahimur.
Inter taedium remanendi ac proficiscendi illecebras haesitantes nimis dolemus: interruptionem laboris petimus fortunam temptaturi sub Arctico!
Una cum liberis mense Augusto abibimus...
Vos sane certiores faciam quomodo consilium in res ipsas versuri simus!
V…

De Hangzhou sive cur in Islandiam ierimus

Nobis mundum lustrantibus homines obvii saepe plus valent quam loca ipsa. Hoc si in proverbium transiret, facile, ut opinor, narratione illâ illustraretur. Sicut autem videbitis, promissa non exsolvere nequeo: ad vos redeo plura de Ultimâ Thule narratum. Hodie pro exordio vobis explanare cupio cur multis hominibus solem petentibus nos tamen in longiquam insulam secesserimus.
Anno proximo ego Nicolausque cum apud Seres peregrinaremur, in urbem Hangzhou venimus Lacum Occidentalem visuri. Ibi alter ab altero paucas horas discedere statuimus ut illic Nicolaus tabernas venaliaque conspiceret, hic ego pedes tractatori palpandos committerem. Huius generis curationes, ut vera dicam, mihi adhiberi eo magis placet quod interea cum loci incolis sinice colloqui mihi datur.
Quae cum fierent, urbs tota confestim tantâ tempestate mersa est ut non iam in aperto ambulari posset. Postquam paulisper in officinâ exspectavi dum imber desineret, magnâ cum celeritate in deversorium regredi coepi. Paulo post, …

De reditu

Image
Reginaldus amicis omnibus s.d.
Paucos citra dies feriae finierint quas vos iucunde egisse spero. Ego Nicolausque, sicut fortasse scitis, unionem civilem mense Iulio contraximus.

Posteaquam cum liberis per unum mensem in Francogalliâ peregrinati sumus, soli nuptialis peregrinationis causâ in Islandiam - Ultimam Thulen - transvolavimus.


Ibi duas septimanas mansuri vehiculum conduximus ut viam 'primam' dictam sequendo per totam insulam circumveheremur.
Itaque destino vobiscum aliquotiens memorias opinionesque de hoc itinere communicare.
Valete!

De urbibus ubi nihil fieri possit...

His feriis aestivis aliquot dies in montibus agere statuimus. Ideo Nicolai collega nobis domum prope urbem Epinal sitam locavit. Vicus ipse, La Bresse vocatus, ab viatoribus haud paucis frequentatur. Nobis paucos dies iam ibi deversatis venit in mentem regionem inspicere. Itaque a.d. XVI kal. Aug. urbem Epinal cum liberis nostris profecti sumus ut planetarium inviseremus. Quo cum adivimus, intrare nequiimus quod locum inire nonnisi turmis viatorum liceret. Item cum in Museum Imaginum Conficiendarum penetrare cuperemus, propter eamdem causam recusatum est ne ingrederemur. Deinde ubi tempus gustandi appropinquavit, tempestate gratissimâ sorbitiones gelidas pueris emere voluimus. Nec magis contigit ut compararemus: caupo quidam affirmavit nos serius adire quam ut sorbitiones pararet! Scilicet quarta hora urgebat...
Postea pueris morae impatientibus nos tulimus ad priscum castellum quod in summâ urbe instar arcis situm est. Quo in loco sues cervosque in saeptis inclusos vidimus... Insuper …

Feriae adsunt!

Nuntios per ferias non publicaturus sum: septembri mense reveniam!

Valete, omnes!

All you always wanted to know about defiscalisation!

Image
Ils sont beaux (surtout Nicolas)! Ils sont minces (surtout Nicolas)! Ils sont jeunes (surtout Nicolas)! Et effroyablement superficiels (surtout Nicolas)!
Ils vous attendront ce vendredi 6 juillet 2007 à partir de 20 heures à Soficcino pour célébrer le plus beau jour de LEUR vie! (Avec l'allongement des années de cotisation, on n'est pas sorti de l'auberge: merci, Monsieur le Premier Sinistre pour la réforme des pensions de réversion. Ceci dit, on est pour, on assume).
Adresse: 4 place Louise de Bettignies à Lille (en France, car, ensemble, tout devient possible).
Possibilité de faire vandaliser votre voiture dans le parking du Peuple Belge, ou d'entreposer votre progéniture chez notre baby-sitter (ne pas oublier d'alimenter l'horodateur). Attention à la circulation un peu dense le vendredi soir: tant pis pour vous - il suffisait de refuser. Ah! Oui! La rue de Gand est fermée à la circulation.
PS: Martine, reste chez toi!

De similitudine Han Feizi Platonisque

Han Feizi qui III° saeculo ante Christum natum apud Seres ferebatur fuisse vir sapientissimus legismique sectator, hoc de rebus divinis humanisque memoriae tradidit:
从前在齐国有一个画家,他常给齐王画画儿.一天他刚画完了一张画儿,齐王走过来问他说: "您画过那么多画儿,可以对我说什么最难画吗?" 画家想了想回答说:
"- 人和马.
- 为什么呢?
- 因为人和马, 我们每天都看得见, 如果画得不好, 人们马上就发现了.
- 那么, 什么最容易画呢? 齐王又问.
- 鬼和神, 这样的东西我们没看见过, 可以随便画." 画家笑着说.
[选自 "韩非子"]
Quod sic in latinum vertitur:
Quondam sub imperio Qi fuit pictor qui regi Qi pingere solebat. Quodam die cum opus modo expinxisset, Qi rex ad eum venit rogatum: "An tu qui tam multa pinxeris, mihi dicere potes quid difficillimum pictu sit?"
Pictor postquam paulum cogitavit, id respondit: "Homines atque equi.
- Cur ita est?
- Quod homines atque equos nos cottidie vidêre possumus: si male picti sint, extemplo animadvertitur.
- Tum, quid est facillimum pictu?
- Manes ac dei: talia ob id numquam vidimus ut quolibet modo pingere possimus.' pictor ridendo dixit.
[ex "Han Feizi" excerptum]
In h…

Cur Francogallici discipuli linguam suam parum calleant

In libello relatorio PISA Francogallici discipuli linguam suam parum novisse aestimantur. Cuius rei causas tres numero.
Primo, quatenus in utrâque civitate linguas docui, Francogallici parentes, si quos cum Belgicis compares, nimis liberis indulgêre mihi videntur: nam plerique existimant discipulos quamvis male studuerint, tamen neglectis magistrorum sententiis in superiorem classem procedere posse. Praeterea nonnulli parentibus sinentibus lectiones pensaque scholastica omittere solent ut paucis post annis illitteratos esse scilicet querantur.
Secundo extat in Francogallico diglossia quaedam de quâ indigenae ipsi minime sapiunt. Nuper enim amicus Britannicus qui nostrâ linguâ optime utitur, nobis iure confessus est Francogallicos altera dicere altera scribere. Huius duplicis usurpationis multa sunt exempla et conspicua: nemo praeterito simplici vel subiunctivo imperfecto nisi in scribendo utitur; discipuli saepe tempus futurum ignorantes verbum auxiliare "aller" cum infinitivo…

Duas notationes de Vitâ Neronis a Suetonio scriptâ

Image
Libentissime ultimum caput, i.e. LVII Vitae Neronis a Suetonio Tranquillo scriptae legi unde vobis notationes duas tradere cupio.

Scriptor enim ita depinxit quid nuntiatâ principis morte Romae evenisset: Tantum gaudium publice praebuit ut plebs pilleata totâ urbe discurreret.

Ego vero duabus prae causis haud dubito quin ea mentio eorum pileorum quibus liberti signari solebant, in Rebus Novis Francogallicis imaginem Mariannae Pilleatae apud seditiosos iniecerit.

Primum omnium, Rex Ludovicus, Neronis instar, ideo tyrannus esse ferebatur ut quaedam historica simitudo eis certo apparêret. Id eo magis ob hanc alteram causam credi potest quod Suetonium Tranquillum Montesquieu philosophus ipse pro optimo scriptore XVIII saeculo habebat. Alioquin quanti ultimam eiusdem loci partem aestimem reticere non possum: Denique cum post XX annos adulescente me extitisset condicionis incertae qui se Neronem esse iactaret... Sicut apud Suetonium extitit qui Nero esse putaretur, item me praeterire nequit tanta…

De constantiâ animi

Nicolaum quocum mox unionem civilem contraxero, paenitet, ut ipse mihi confessus est, latinum nescire. Id nunquam in scholâ didicit, nec in universitate nisi primis labiis. Itaque cum sibi notavit quantum me latine scribere liberet, secum reputare coepit utrum linguis antiquis studeret necne. Ego palam, scilicet, eum exhortor, sed, ut vera dicam, reapse metuo ne consilium serius ei veniat.... Nam ubi aestimo quot saecula quantâque varietate nationum, materiarum, locorum latinitas floruerit, nemini dari credo ut eâ potiatur nisi a pueritiâ imbutus.

Inde ad alia veniam!

Tres mihi videntur esse virtutes a puero colendae sine quibus vir bonus fieri non possit: lingua quâ is acute cogitet, disciplina quâ curate studeat, mores ut habitu idoneo utatur. Si enim linguam parum noverit, aut serviliter tacebit aut barbare latrabit; si disciplinâ caruerit, aut domino doctiori invidebit aut artes litterasque quasi invia contemnet; cui si mores desunt, mentem naturâ plurifariam distractam satis collig…

Indoles

Cum lunae die examinationem baccalaureatus curarem, candidatus quidam haud procul ab me sedebat qui videlicet e scholâ privatâ venerat: insignis et habitu et vestimento praeter ceteros maxime excellebat. Nam adulescentulus egregiâ constantiâ pudoreque eximio insuper verbis perurbanis utebatur! Solus ex XXI discipulis, faucibus focali circumdatis, camisiâ albâ et palliolo scholae suae signis intexto vestitus erat.
Quantuli haec aetas aestimanda est in quâ indoles bonae politique habitus tam raro offendantur!

荒诞 - 拉丁文老师给中文老师讲的故事

"今天下午天气很愉快所以我的学生都来了问我可不可以在外边上课。因此我去了问副校长同意不同意。他害怕地给我回答他不知校长的看法是什么。那我想问校长一下, 但是他马上告诉了我没有约会的话, 他就不要听我的问题。你们知道法国的天气变得很快... 我呢不知道那样的事情这么重要!"

De confusione linguarum caelique petitione

Image
Francogallicis scholasticis modo inivit tempus examinationum quae baccalaureatus vocantur. Scis fortasse, optime lector, me non latinam linguam solum docere, sed et mandarinicam. Mihi quidem, nuper ideo ad discipulos interrogandos convocato, per aliquot dies plerumque sinico sermone utendum fuit ut iam difficile ad latinum reveniam: vestimentum quasi alterius personae prius exuam quam ad memet ipsum restituar! Nobis illud recordandum censeo: "Fit faber fabricando." Si modo quid veri in proverbio insit, tibi certe hunc nuntiolum tradere temptavero! Sicut Lucius in Apuleii Asino, item nos 'en ecce praefamur veniam siquid, forensis sermonis rudis, offendero'.
Amicus noster, Christophorus, diploma aeronauticum impetrandi cupidus, nos ante diem III nonas Iunias invitaverat ut secum comederemus et aeroportum videremus. Cum nobis die datâ aedificium ingressis non obvenisset , quaerere coepimus utrum adesset necne. Tunc gubernator quidam manu ad caelum sublatâ aeroplanum pa…

De continuatione tauromachiae

Image
Saepe ab antiquitatis amatoribus auditur Tauromachiam apud Cretenses ortam esse. Ego vero, utpote ignarus eius generis spectaculorum illamque originem pro certo tenens, non iam dubitavi quin ab Minoo tempore usque ad hoc saeculum esset continuatio quaedam in tauromachiis exhibendis. Ceterum etsi iam pridem vobis de Vitâ Divi Claudii a Suetonio Tranquillo scriptâ locutus sum, denuo ad idem opus paulisper revenire cupio.
Scriptor enim, in capite XXI prolaturus quae munera princeps populo exhibuisset, hoc nobis tradidit: "Praeterea Thessalos equites qui feros tauros per spatia circi agunt insiliuntque defessos et ad terram cornibus detrahunt." Nec vos praeterire potest quam spectacula eius generis atque haec etiamnunc in Hispaniâ Francogalliâque conspicua similia videantur. Facile conjecturares Tauromachiam in insulâ Cretâ ortam esse, inde in Thessaliâ floruisse, inde Romam pervenisse ut per totum imperium diffunderetur.
Attamen nobis notandum est Suetonium nullo significandi &q…

Cur mensem Maium oderim.

Quotannis mense Maio reveniente aliquid offensae sentio: fatigatus, anxius, interdum iracundus non vere aegroto, sed ab me ipso, ut dicam, abalienor. Explorato unde malum oriatur, neque ullâ causâ in me repertâ, nihil restat quod criminer nisi huius loci caelum turbationemque dierum...
Nam multae in Maio numerantur feriae. Sunt qui gaudeant, sed, meâ sententiâ, temere. Hae enim feriae tam sparsae sunt ut otio numquam accurate studeri possit: tempus deest utpote diffusum. Eâdem ratione vix ad laborem vacatur, quoniam ut in otio ad negotium spectatur, sic in negotio ad otium.
Ad haec adde tantam varietatem caeli: hic si forte ad litus ire pararis, noli umbellâ ac paludamento carêre. Pauci profecto sunt dies quin brevi spatio sol imbri cedat.
Hae fuerunt causae cur mensem Maium oderim. Quae dum scribo, ientaculum edo, Phoebo splendido!

Otium Catulle tibi molestum est;
Otio exultas nimiumque gestis.
Otium et reges prius et beatas
Perdidit urbes!
(Catullus, LI)
Φιλοκαλοῦμεν μετ᾿εὐτελείας καὶ φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας· πλούτῳ τε ἔργου καιρῷ μᾶλλον ἢ λόγου κόμπῳ χρώμεθα καὶ τὴν πενίαν οὐχ ὁμολογοῦμεν αἰσχρόν. ... Ἔνεστι τοῖς πᾶσι οἰκείων ἅμα καὶ πολιτικῶν ἐπιμέλεια· μόνοι τόν τε μηδὲν τῶνδε μετέχοντα οὐκ ἀπράγμονα, ἀλλ᾿ἀχρεῖον νομίζομεν... Ἀνδρῶν ἐπιφανῶν πᾶσα γῆ τάφος, καὶ οὐ στηλῶν μόνον ἐν τῇ οἰκείᾳ γῇ σημαίνει ἐπιγραφή, ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ μὴ προσηκούσῃ ἄγραφος μνήμη παρ᾿ἑκάστῳ ἐνδιαιτᾶται.
Thucydides, II, 40.

Quomodo in Alcibiade Maiore inter facetias, didacitatem et ironiam distinguendum sit.

Image
Hodie Platonis Alcibiadem Maiorem perlegi in quo de natura hominis agitur. Quamquam in scholis mos est ut discipuli maieuticam ironiamque doceantur, timendum esse mihi videtur ne de vi comicâ personae Socratis nulla mentio fiat. Primum omnium commemorare decet quantum Socrates ipse ab personâ de quâ Plato scripsit, distet. Illum difficile est cognoscere nisi opera scriptorum (e.g. Xenophontis Platonisque) inter se opponantur, huic vero longe acutius studere possumus quia in operibus Platonis partes primas agit.
Personam Socratis in Alcibiade Maiore apparet per dialogum gradatim mutari. Posteaquam Socrates in initio operis, ab amato suo inventus, cum eo colloqui inchoavit, praecipit ut humiliter verba sua audiat si modo doceri concupiscat. Sic facete (adhibitâ quoque rusticitate quâdam) imperat ut Alcibiades sibi dignetur ὑπηρετῆσαι (106b). Cui verbo duae sunt significationes. Alteri respondet in latino "remigare", unde alteri "subvenire". Hoc etiam usurpant Graeci …

Quomodo secundum Platonem vita beata fieri possit.

Image
In Alcibiade Maiore, quem Plato de natura hominis scripsit, Socrates Alcibiadi suo (imaginem quam iuxta videre potes in Vikipedia inveni), honores petituro, demonstrat (134c) cur dux virtutem civibus condonare debeat ut civitatem recte moderetur. Quae virtus non ab potentiâ sed ab iustitiâ (dikaiosyne) atque sapientiâ (sophrosyne) oritur. Cum dux civitasque si iuste et sapienter egerunt, deo placeant, cunctos ad divina et illustria spectare oportet (134d) ut et semet ipsos et quae sint bona videant noscantque. Sic agentibus, ut Socrates ait (134e), praesto est vita beata. At tanquam ad turpia spectatur, ita turpe agitur ut beatitudo impetrari non possit. Quod ipse adicio nuper exploratum.
Amicus noster qui medicinae studeat, thesin suam mox propalam expositurus, nos invitavit ut adessemus. Cum die datâ nobis laborandum esset, negavimus venturos. Tunc amicus, quem absentiae nostrae paulum paenitebat, me comiter hortari coepit ut illo die morbum fingerem. Cui ego cupidus placendi temere …

Quam ob rem discipuli aliquot graecae linguae studeant.

Antequam haec narrare incipiam, expedit ut me in Francogallico collegio linguas antiquas docere meosque discipulos proximo anno lyceum adituros esse vobis praefer. Cum huius nationis adulescentuli adhuc in scholis domicilio quam vicinissimis studere cogantur, parentes nonnulli hortari solent ut liberi disciplinas exquisitas atque ob id raro traditas discant. Qua ratione scilicet fit ut quaelibet lycea assequantur. Dum hodie cum collegâ meâ, bibliothecae praefectâ, loquar, tres discipulae, quindecim fere annos natae, ad nos venerunt. Equidem, interrogatus utrum esset difficile linguam graecam in lyceo discere necne, illis puellis gratulari coepi quod linguas antiquas perdiscerent. At illae impudentissime confessae sunt Antiquitatis suâ nihil interesse neque tam taetrae disciplinae studere nisi quo facilius lyceum clarius adirent. Ego et collega, obstupefacti, nihil habuimus quod diceremus. Deinde eas certiores facere conati sumus quantum puderet et coram magistris quamcumque disciplina…

Quare divus Augustus de Claudio graece scripserit

Image
Dum vitam quam Suetonius de divo Claudio scripsit lego, animadverti Augustum principem linguâ graecâ uti ad infirmitates eius designandas. Nam in capite IV ubi Liviam monuit quod consilium in eius nepote sequerentur, haec scripsit: "Sin autem ἠλαττῶσθαι sentimus eum et βεβλάφθαι καὶ εἰς τὴν τῆς ψυχῆς ἀρτιότητα, praebenda materia deridendi et illum et nos non est hominibus τὰ τοιαῦτα σκώπτειν καὶ μυκτηρίζειν εἰωθόσιν." Eumdem illud haud procul adiecisse
eo magis miror quod utriusque linguae syntaxin commiscendo interrogatio obliqua genetivo absoluto introduceretur: "Nam semper aestuabimus, si de singulis articulis temporum deliberabimus, μὴ προϋποκειμένου ἡμῖν posse arbitremur eum gerere honores necne." Praeterea, vitia Claudii designaturus, vocabulo Graeco vice Latini utitur: "Qui vellem diligentius et minus μετεώρως deligeret sibi aliquem, cuius motum et habitum et incessum imitaretur." vel "Misellus ἀτυχεῖ· nam ἐν τοῖς σπουδαίοις, ubi non aberravit…

De pace civili observandâ

Posteaquam novus praesidens in Francogalliâ electus est, aliquotiens audivi nonnullos, ex quibus plurimi nondum scholas relicuerunt, contendere ut seditionem faciant. Equidem sane pro certissimo obtineo in civitatibus democraticis, dum dux et procuratores civium secundum leges eligantur, pacem civilem observandam esse. Qui dissentiunt, eos decet aut ad procuratores adire aut honores adipisci aut spem in suffragio sequenti ponere.

Otium Paschale in Ardennis Belgicis

Image
Cum adulescentulus essem, parentes solebant ferias Maias cum amicis suis in Ardennis Belgicis terere. Quae tempora etiamnunc me libet recordari. Itaque mihi subvenit cupiditas ut cum pueris Nicolaoque Paschali vacatione villulam conducerem. Etsi cum parentibus in vico "Treignes" nomine versabamur, equidem in silvam profundam secedere malui. Nos igitur non procul a vico "Oignies-en-Thiérache" deversati sumus. Quam laetabundas horas egimus! Liberi inter arbores casas aedificabant, nos (ego et Nicolaus, consors vitae) carnes in foco aperto coquebamus, sol quotidie ridebat. Florence et Jean-Michel, amicos de Arras, invitavimus ut aliquot dies nobiscum tempestate situque gauderent. In imagine, a sinistra collustrans, perspicere potes Jean-Michel, Robinum, Tristanum, Florence, me (Nicolao vero photographicante).
Si tua interest, vide: http://www.ardennen-online.com/

"De amicitia" Ciceronis nuper legi.

Novissime statui singulos libros emere qui in "Classiques en Poche" collectione publicati sunt. Itaque nuper emptum "De amicitia" M. Tulli Ciceronis legi. Scriptor Romanus per Laelium personam hortatur ut virtute inspecta amicos elegamus. Alioquin facit nos certiores quomodo fieri possit ut turpissimos amicos relinquere deceat. Attamen amicitiae raro frangendae sunt, quas lente amittere longe melius sit.

Haec est mea pagina, sed quid scribam?

Haec est prima pagina quam modo scripsi...